TECHNIKA KLEJENIA

Fachowa wiedza techniczna, która się klei.

ZAŁOŻENIA FIZYCZNE

Zasadniczo klejenie polega na łączeniu części za pomocą warstwy kleju. Klej twardnieje w wyniku wysychania lub reakcji chemicznej i w ten sposób utrzymuje klejone materiały razem. Na wytrzymałość połączenia mają wpływ dwa czynniki:

PRZYCZEPNOŚĆ (PRZYCZEPNOŚĆ POWIERZCHNIOWA)

Dobrą przyczepność uzyskuje się przy bliskim kontakcie powierzchni elementu z klejem. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy w przestrzeni pomiędzy klejem a elementem klejonym nie ma żadnych obcych substancji. Klejone powierzchnie muszą być czyste i wolne od tłuszczu i kurzu. Przyczepność poprawia się poprzez zeszlifowanie powierzchni materiału papierem ściernym, co usuwa ciała obce z klejonego elementu i zwiększa powierzchnię.

ADHESION (INTERFACE ADHESION)

KOHEZJA (WEWNĘTRZNA STABILNOŚĆ)

Kohezja odnosi się do tego, jak sklejone części (molekuły) trzymają się razem.

Im wyższa kohezja, tym większa stabilność kleju.

Podczas klejenia kohezja jest optymalnie wykorzystana, gdy klej nie jest nakładany zbyt grubo.

Cohesion (inner stability)
Do góry

PRAWIDŁOWE PRZYGOTOWANIE

KROK 1

Oczyścić powierzchnię z brudu, rdzy, pozostałości farby i innych ciał obcych.

KROK 2

Zeszlifuj powierzchnię papierem ściernym.

KROK 3

Dokładnie usuń tłuszcz z klejonych powierzchni. Produkty, które nadają się do tego celu to na przykład aceton, alkohol lub rozcieńczalnik celulozowy.

KROK 4

Pozostaw powierzchnie przeznaczone do klejenia do wyschnięcia.

KROK 5

Nie dotykaj już przygotowanych powierzchni, aby uniknąć przenoszenia się tłuszczu ze skóry.

KROK 6

Nałóż cienką, równą warstwę kleju (zwróć uwagę na czas odparowania w przypadku klejów kontaktowych).

KROK 7

Powierzchnie świeżo pokryte klejem chroń przed brudem i kurzem.

KROK 8

Do momentu związania części wstrzymaj wszelkie prace szlifierskie itp.

Do góry

O CZYM NALEŻY PAMIĘTAĆ

Projektowanie powierzchni klejonych na podstawie kształtu i rozmiaru

Oprócz innych czynników, przy określaniu przyczepności kleju istotny jest również rodzaj obciążenia. Za pomocą prostych metod można wzmocnić słabe spoiny klejone i zapewnić ich większą trwałość. Przytrzymaj sklejane części i przesuń je w taki sposób, aby odzwierciedlały siłę dalszego obciążenia. W ten sposób dowiesz się, jakie siły działają w jakich kierunkach i tym samym będziesz mógł określić rodzaj obciążenia.

BUTT JOINT

SPOINA CZOŁOWA

W przypadku niewielkiego obciążenia/naprężenia rozciągającego należy wybrać spoinę czołową.

SCARFING

SPOINA CZOŁOWA UKOŚNA

W przypadku większych obciążeń należy zwiększyć wielkość powierzchni, które mają zostać sklejone techniką łączenia ukośnego.

SCARFING

SPOINA CZOŁOWA UKOŚNA

W przypadku większych obciążeń należy zwiększyć wielkość powierzchni, które mają zostać sklejone techniką łączenia ukośnego.

SINGLE STRAP JOINT

SPOINA Z UŻYCIEM JEDNEGO PASA MATERIAŁU

W przypadku większych obciążeń należy zwiększyć wielkość powierzchni, które mają zostać sklejone za pomocą spoiny z użyciem jednego pasa materiału.

DOUBLE STRAP JOINT

SPOINA Z UŻYCIEM DWÓCH PASÓW MATERIAŁU

W przypadku większych obciążeń należy zwiększyć wielkość powierzchni, które mają zostać sklejone za pomocą spoiny z użyciem dwóch pasów materiału.

GAP LOADING

WYPEŁNIENIE SZCZELINY

Tutaj na całą klejoną powierzchnię nakłada się nierównomierną ilość kleju (prostopadle do powierzchni klejonej). Należy wzmocnić jak przy obciążeniu rozciągającym lub umieścić opaskę wokół spoiwa.

PEEL LOADING

SPOINA PODATNA NA ODKLEJENIE

Elastyczne materiały mogą zwijać się z powierzchni klejonej w wyniku działania sił złuszczających. Powierzchnie klejone można wzmocnić, aby przeciwdziałać złuszczeniu przez:

PEEL LOADING

a)

Doklejenie wzmocnionego pasa materiału.

PEEL LOADING

b)

Przeprowadzenie części elastycznej wokół krawędzi części bardziej sztywnej.

PEEL LOADING

c)

Zaokrąglenie krawędzi narażonych na odklejenie.

Do góry